|
|
|
|
 |
|
|
|
De grote Muller familie kwam oorspronkelijk uit Kalhauzen en rustte op een lange traditie van glasbewerkers. Toen het Duitse Rijk de Elzas annexeerde in 1871 vluchtten ze (9 broers en 1 zus) naar het rustiger Lunéville. De twee oudste broers, Désiré en Eugène Muller, kwamen terecht in het atelier van Émile Gallé, waar ze de fijne kneepjes van de glaskunst leerden (± 1885). De andere familieleden gingen werken voor diverse glasfabrieken in de omgeving van Lunéville en groeiden uit tot erkende glasdecorateurs. Overigens kwamen Henri, Pierre en Victor Muller uiteindelijk ook bij Gallé terecht. |
|
Rond 1895 was de tijd rijp voor Henri Muller om een zelfstandig atelier op te richten in Lunéville (rue de Sainte Anne). Zijn broers reageerden enthousiast en sloten zich alras bij hem aan, waardoor Muller Frères een feit werd. De Mullers beheersten alle bekende technieken van de glasbewerking en experimenteerden steeds met nieuwe procédés. Ze groeiden snel uit tot een gerenommeerd bedrijf en stonden bekend om hun grote diversiteit en kwaliteit (kleurstelling, decoratie en vormgeving van hun vazen en lampen). |
|
|
|
Gedurende het begin van de 20e eeuw maakten ze veelvuldig luxe glas-objecten in de art nouveau stijl en leverden voor het Belgische "Cristallerie De Val Saint-Lambert" enige ontwerpen (Georges Deprez was daar algemeen directeur). |
|
|
|
Tijdens de 1e Wereldoorlog sloot Muller Frères zijn deuren en de familie verspreidde zich over heel Frankrijk bij diverse glasfabrieken (o.a. Camille, Jean en Auguste gingen naar "Landier Et Houdaille" in Sèvres en Émile kwam bij Choisi-Le-Roi" terecht). Eugène overleed helaas in de oorlog, maar dat weerhield de resterende broers niet om samen na de oorlog weer de draad op te pakken. Ze kochten de fabriek "Hinzelin" in Lunéville op en startten een commerciële productie van luchters, lampenbollen en wandlampen. Daarnaast ontwierpen ze ook een typische art deco lijn, waarbij decoraties van dieren en landschappen op het glas opvallend waren. Na de beurscrash in Amerika ging het snel achteruit voor Muller Frères. In 1936 viel definitief het doek en moesten ze hun fabriek sluiten. |
|
|
